De Wet bescherming klokkenluiders is bedoeld om melders van ernstige maatschappelijke misstanden te beschermen, maar in de praktijk worden steeds vaker meldingen over sociale onveiligheid, angstcultuur of grensoverschrijdend gedrag als klokkenluidersmelding behandeld. Dat is problematisch, omdat zulke meldingen een andere aard hebben dan klassieke misstanden zoals fraude of corruptie en vaak gaan over gedrag en beleving. Organisaties zetten te snel de stap van een melding naar een onderzoek, waardoor werkverhoudingen onnodig verharden en de positie van de beklaagde direct onder druk komt te staan. De kernboodschap is daarom: onderzoek niet automatisch, maar stel eerst de vraag wat er precies is gemeld en welke aanpak daarbij past.
Lees hier mijn column van 30 juni 2026 voor Binnenlands Bestuur: https://www.binnenlandsbestuur.nl/juridisch/niet-iedere-klokkenluider-is-frits-veerman